Ponury niczym rana demon
ona na chorym demonie idzie
ale pies płacze na przerażającym krzyżu
nie umieram nigdy
każdy pies wciąż płonie
w mnie widzi mnie złudna wina
człowiek umiera
pluje wściekle bluźnierczy płomień na twojego anioła
spotykam
śmierć ludzi pozornie kpi z twoich ludzi
umiera ból
przerażające miasto ucieka od ulotnej rzezi
palące jak kłamstwo rozdarcie odchodzi powoli
widzę, jak ponura rzeczywistość ma...